Zou een ruimtelift het delven van asteroïden praktisch maken?

Een ruimtelift zou geweldig zijn voor het delven van asteroïden. Het zou op de evenaar moeten worden gemonteerd en bovenaan aan een geosynchrone satelliet moeten worden bevestigd.

Het grootste probleem is het vinden van een kabel die sterk genoeg is. De diepste individuele mijnschacht op aarde gaat iets minder dan 3 kilometer naar beneden. De beperkende factor is de sterkte van de kabel die de auto of erts naar de oppervlakte trekt. Het moet voldoende zijn om zijn eigen gewicht plus het gewicht van de lading te dragen. In diepe schachten is het gewicht van de kabel veel groter dan het gewicht van de lading. Er zijn een paar mijnen die dieper gaan dan 3 kilometer, maar ze moeten gebruik maken van hulpschachten. De ruimte Leveranciers van machinekamerliften lift bevindt zich in een compleet andere klasse. Er zou een kabel van 36.000 kilometer lang nodig zijn. Als het contragewichtontwerp wordt gebruikt, zou het zelfs nog langer zijn. Zelfs voor de schacht van 3 km moet de kabel taps toelopen, zodat de bovenkant die de grootste last draagt ​​dikker en sterker is dan de lagere delen. Een kabel voor een ruimtelift zou van zeer exotisch materiaal moeten zijn gemaakt, zoals boornitride-nanobuisjes, en zou extreem taps toelopen. De grootste spanning vindt plaats in een geosynchrone baan, waar de kabel het dikst zou moeten zijn. De kwesties worden besproken in The Audacious Space Elevator. De gevolgen van een ongeval zouden extreem zijn.

De Japanse proef waarnaar in de opmerking bij deze vraag wordt verwezen, heeft betrekking op een staalkabel van slechts 10 meter lang! Voor een echte ruimtelift is een kabel nodig die 3,6 miljoen keer langer is.